Feedbackstrategieën die leiden tot zelfregulerend leren in het vo

Feedbackstrategieën die leiden tot zelfregulerend leren

Zelfregulerend leren in het voortgezet onderwijs (vo) is een krachtig middel om leerlingen verantwoordelijkheid te geven over hun eigen leerproces. Zelfregulerend leren omvat drie kernvaardigheden: plannen, monitoren en reflecteren. Docenten spelen een belangrijke rol in het bevorderen van deze vaardigheden. Effectieve feedback is één van de meest impactvolle strategieën om dit te bereiken. In deze blog bespreken we verschillende feedbackstrategieën, ondersteund door wetenschappelijk onderzoek, die bijdragen aan zelfregulerend leren in het vo.

Wat is zelfregulerend leren?

Zelfregulerend leren verwijst naar het proces waarin leerlingen zelf doelen stellen, hun voortgang monitoren en reflecteren op hun prestaties. Zimmerman (2002) benadrukt dat leerlingen in staat moeten zijn om zichzelf te sturen in hun leerproces door middel van zelfevaluatie en zelfcorrectie. Dit vereist niet alleen motivatie, maar ook specifieke vaardigheden die aangeleerd en ontwikkeld kunnen worden met behulp van gerichte feedback.

Waarom is feedback essentieel?

Feedback is een krachtig instrument om leerlingen te helpen hun leerdoelen te bereiken. Volgens Hattie en Timperley (2007) is feedback het meest effectief wanneer het specifiek, constructief en gericht is op het proces. Het gaat niet alleen om het corrigeren van fouten, maar ook om het ondersteunen van de leerling in het begrijpen van hun leerstrategieën en hoe deze te verbeteren.

Effectieve feedbackstrategieën

Feed-up: Context en doelen verhelderen

Zorg dat leerlingen duidelijk begrijpen wat er van hen wordt verwacht. Door doelen expliciet te maken, krijgen leerlingen richting. Volgens onderzoek van Nicol en Macfarlane-Dick (2006) helpt dit leerlingen om hun eigen doelen beter af te stemmen op de leerdoelen van de les.

Praktische tip: Begin elke les met het bespreken van leerdoelen en succescriteria. Laat leerlingen deze in hun eigen woorden herhalen om begrip te checken.

Feed-back

Gericht op proces en strategie Feedback gericht op het proces en niet alleen op het resultaat stimuleert leerlingen om te reflecteren op hun aanpak. Dit type feedback helpt leerlingen inzicht te krijgen in welke strategieën effectief zijn en welke niet. Butler en Winne (1995) toonden aan dat procesgerichte feedback direct bijdraagt aan de ontwikkeling van zelfregulerende vaardigheden, omdat het leerlingen aanmoedigt om na te denken over hun aanpak en alternatieven te overwegen.

Praktische tip: Stel vragen als: “Hoe ben je tot dit antwoord gekomen?” of “Welke strategie heb je gebruikt en werkte deze voor jou?”

Feed-forward: Toekomstgericht sturen

Feedback moet niet alleen gericht zijn op wat al gedaan is, maar ook op hoe leerlingen verder kunnen verbeteren. Feed-forward geeft concrete aanwijzingen voor de volgende stappen.

Praktische tip: Gebruik formuleringen als: “Probeer de volgende keer …” of “Volgende keer zou je kunnen nadenken over …”. Dit helpt leerlingen om vooruit te kijken en actie te ondernemen.

Zelfevaluatie en peer-feedback

Zelfregulerend leren vraagt om een actieve rol van de leerling in het feedbackproces. Zelfevaluatie en peer-feedback zijn krachtige middelen om deze rol te versterken. Dit bevordert niet alleen zelfinzicht, maar ook het vermogen om feedback te interpreteren en toe te passen. Topping (2010) vond dat peer-feedback niet alleen leidt tot betere leerresultaten, maar ook de zelfregulatievaardigheden van leerlingen versterkt.

Praktische tip: Organiseer regelmatig momenten waarop leerlingen elkaars werk beoordelen aan de hand van duidelijke criteria. Moedig hen aan om zowel positieve aspecten als verbeterpunten te benoemen.

De rol van een groeigerichte mindset

Feedbackstrategieën werken beter wanneer leerlingen geloven dat ze zich kunnen verbeteren. Dweck (2006) benadrukt dat een groeimindset belangrijk is voor zelfregulerend leren. Leerlingen die geloven dat hun vaardigheden ontwikkeld kunnen worden, zijn eerder geneigd om feedback te omarmen en deze te gebruiken om te groeien.

Praktische tip: Benoem expliciet de vooruitgang van leerlingen en benadruk het belang van inspanning en strategie.

Deel dit artikel via:

Gerelateerde artikelen

versterk de groepsdynamiek in jouw mentorgroep

Desinformatie in de klas: waarom mag dit onderwerp niet ontbreken in het onderwijs

Jongeren groeien op in een wereld waarin informatie altijd en overal beschikbaar is. Via TikTok, Instagram, YouTube, nieuwsapps en groepschats krijgen ze dagelijks een enorme stroom aan berichten te verwerken. Daarom is het belangrijk dat scholen aandacht besteden aan desinformatie en leerlingen leren hoe ze informatie kritisch kunnen beoordelen.   Wat is desinformatie en waarom is het zo lastig te herkennen? Desinformatie is misleidende informatie die bewust wordt verspreid om te manipuleren. Daarnaast is er misinformatie: onjuiste informatie die zonder kwade bedoeling wordt gedeeld. Het verschil zit in de intentie, maar voor jongeren is dat onderscheid vaak moeilijk te maken. In de praktijk blijkt het vaak ingewikkeld om intentie vast te stellen. Daarom is het zinvoller om met je leerlingen te kijken naar de inhoud en het effect van een bericht, in plaats van direct te focussen op de vraag of iets ‘met opzet’ is verspreid.   Waarom is dit

Lees meer

Aantekeningen maken en leren: wat hebben leerlingen nodig?

In veel lessen gaan we er stilzwijgend van uit dat leerlingen wel weten hoe je goede aantekeningen maakt. Schrift open, pen in de hand, luisteren en noteren maar. Net als bij samenvatten blijkt die aanname vaak onjuist. Aantekeningen maken is geen vanzelfsprekende vaardigheid, maar een complexe leerstrategie die expliciet aangeleerd, geoefend en van feedback voorzien moet worden. Wie niet goed leert noteren, leert vaak ook minder diep en dat heeft directe gevolgen voor begrip, onthouden en zelfstandig leren.   De hardnekkige aanname: “dat kunnen ze al” In onderzoek naar leerstrategieën werd jarenlang aangenomen dat leerlingen aan het einde van het voortgezet onderwijs wel fatsoenlijke samenvattingen en aantekeningen konden maken. Die aanname bleek onhoudbaar. Toen samenvatten minder effectief bleek dan verwacht, lag dat niet aan de strategie zelf, maar aan de uitvoering: leerlingen wisten eenvoudigweg niet hoe ze moesten samenvatten. Hetzelfde geldt voor aantekeningen maken. We verwachten een vaardigheid die zelden

Lees meer

Van onrust en conflicten naar rust en samenwerking: sociaal-emotioneel leren in het voortgezet onderwijs

Onrust tijdens de les, leerlingen die door elkaar praten of die zich onttrekken aan groepswerk en conflicten die snel hoog oplopen: voor veel docenten in het voortgezet onderwijs is dit herkenbaar. Een opmerking wordt verkeerd geïnterpreteerd, een groepsopdracht loopt vast of een leerling reageert fel op feedback. Vaak grijpen we in met regels of correcties, maar het onderliggende gedrag keert regelmatig terug. Hoewel steeds meer scholen ervaren dat sociaal-emotioneel leren (SEL) helpt om dit patroon te doorbreken, krijgt sociaal-emotionele ontwikkeling in de praktijk nog vaak weinig structurele aandacht. Regelmatig wordt verondersteld dat leerlingen deze vaardigheden vanzelf ontwikkelen. Door sociaal-emotioneel leren bewust en doelgericht in te zetten, verschuift de focus van het corrigeren van gedrag naar het aanleren van vaardigheden waarmee leerlingen anders leren reageren. Dat leidt tot meer rust in de klas, betere samenwerking en een veiliger leerklimaat.   Wat verstaan we onder sociaal-emotioneel leren? Sociaal-emotioneel leren richt zich op

Lees meer