Wat moeten studenten weten over cybercriminaliteit?

Cybercriminaliteit wordt een steeds groter probleem in het onderwijs. Het aantal cyberaanvallen op onderwijsinstellingen en onderzoekssector is explosief gestegen. Elke universiteit, hogeschool (hbo) en mbo-school moet kritisch kijken naar de beveiliging tegen cyberdreigingen. Cybercriminelen richten zich in toenemende mate op studenten. Studenten vormen de zwakke schakel in de cybersecurity en ze zijn kwetsbaar voor social engineering. Aandacht voor de factor mens in informatiebeveiliging is van essentieel belang voor scholen. Denk hierbij aan wat een student moet weten over cyberdreigingen en wat een student kan doen om zichtzelf te beschermen tegen cybercriminaliteit. Een verplichte cyber awarenesstraining voor elke student kan een goede stap zijn. We leven in een wereld waarin cybersecurity onderdeel hoort te zijn van het curriculum.

Waarom zijn scholen een aantrekkelijk doelwit voor cybercriminelen?

Scholen verwerken een enorme hoeveelheid persoonsgegevens. Gegevens zoals naam, geboortedatum, adres- en contactgegevens van studenten en werknemers, maar ook zaken zoals schoolprestaties, burgerservicenummers, betaalgegevens en informatie over ziekteverzuim, salarissen en soms gebeurtenissen in de privésfeer. Deze privacygevoelige data moeten goed worden beveiligd en mogen niet in handen van cybercriminelen vallen. Daarnaast verrichten studenten en docenten van universiteiten, hogescholen en mbo-scholen onderzoek, waardoor ze aantrekkelijke doelwitten zijn voor cybercriminelen. Onderwijsinstellingen zijn sterk afhankelijk van digitale technologie, maar deze afhankelijkheid brengt ook cyberrisico’s met zich mee.

In de praktijk zie je dat in vergelijking met grote zakelijke bedrijven, onderwijsinstellingen vaak over een beperkter budget voor informatiebeveiliging en privacy beschikken voor het implementeren en onderhouden van een solide cybersecurity. Het komt heel vaak voor dat studenten en docenten niet altijd goed weten wat er van hen wordt verwacht op het gebied van cybersecurity. Dit maakt onderwijsinstellingen een relatief makkelijke prooi voor cybercriminelen.

Hoe kunnen scholen hun studenten beschermen tegen cybercriminaliteit?

Informatiebeveiliging wordt gerealiseerd door het implementeren van passende organisatorische en technische maatregelen.  Denk daarbij aan goede securitymaatregelen en security-awareness. Onderwijsinstellingen moeten hun studenten actief informeren over cybercriminaliteit. Dit kan vrij eenvoudig door middel van verplichte trainingen.

Module Cybersecurity van Slim Studeren MBO

Wil je studenten beter bewust maken van cybercriminaliteit? Gebruik dan de module Cybersecurity en mediawijsheid van Slim Studeren MBO, een online programma waarmee je op een vrij eenvoudige manier het bewustzijn van je studenten vergroot op het gebied van cybersecurity en privacy. Studenten kunnen zelfstandig aan de slag en de docent of ict-manager kan via het dashboard de voortgang monitoren. De module bestaat uit de volgende onderdelen:

  • Persoonsgegevens
  • Algemeen
  • Persoonsgegevens en onderzoek
  • Privacyrechten
  • Cybercriminaliteit en veiligheid
  • Phishing
  • Ransomware
  • Veilig online
  • Handige tips
  • Hoe maak je een sterk wachtwoord?
  • Doe de privacy test
  • Nepnieuws herkennen
  • Complottheorie of propaganda
  • Seksueel grensoverschrijdend gedrag
  • Sexting, haatspraak en trolling

Vraag een DEMO aan en ontdek de vele voordelen en mogelijkheden van Slim Studeren MBO.

Deel dit artikel via:

Gerelateerde artikelen

versterk de groepsdynamiek in jouw mentorgroep

Desinformatie in de klas: waarom mag dit onderwerp niet ontbreken in het onderwijs

Jongeren groeien op in een wereld waarin informatie altijd en overal beschikbaar is. Via TikTok, Instagram, YouTube, nieuwsapps en groepschats krijgen ze dagelijks een enorme stroom aan berichten te verwerken. Daarom is het belangrijk dat scholen aandacht besteden aan desinformatie en leerlingen leren hoe ze informatie kritisch kunnen beoordelen.   Wat is desinformatie en waarom is het zo lastig te herkennen? Desinformatie is misleidende informatie die bewust wordt verspreid om te manipuleren. Daarnaast is er misinformatie: onjuiste informatie die zonder kwade bedoeling wordt gedeeld. Het verschil zit in de intentie, maar voor jongeren is dat onderscheid vaak moeilijk te maken. In de praktijk blijkt het vaak ingewikkeld om intentie vast te stellen. Daarom is het zinvoller om met je leerlingen te kijken naar de inhoud en het effect van een bericht, in plaats van direct te focussen op de vraag of iets ‘met opzet’ is verspreid.   Waarom is dit

Lees meer

Aantekeningen maken en leren: wat hebben leerlingen nodig?

In veel lessen gaan we er stilzwijgend van uit dat leerlingen wel weten hoe je goede aantekeningen maakt. Schrift open, pen in de hand, luisteren en noteren maar. Net als bij samenvatten blijkt die aanname vaak onjuist. Aantekeningen maken is geen vanzelfsprekende vaardigheid, maar een complexe leerstrategie die expliciet aangeleerd, geoefend en van feedback voorzien moet worden. Wie niet goed leert noteren, leert vaak ook minder diep en dat heeft directe gevolgen voor begrip, onthouden en zelfstandig leren.   De hardnekkige aanname: “dat kunnen ze al” In onderzoek naar leerstrategieën werd jarenlang aangenomen dat leerlingen aan het einde van het voortgezet onderwijs wel fatsoenlijke samenvattingen en aantekeningen konden maken. Die aanname bleek onhoudbaar. Toen samenvatten minder effectief bleek dan verwacht, lag dat niet aan de strategie zelf, maar aan de uitvoering: leerlingen wisten eenvoudigweg niet hoe ze moesten samenvatten. Hetzelfde geldt voor aantekeningen maken. We verwachten een vaardigheid die zelden

Lees meer

Van onrust en conflicten naar rust en samenwerking: sociaal-emotioneel leren in het voortgezet onderwijs

Onrust tijdens de les, leerlingen die door elkaar praten of die zich onttrekken aan groepswerk en conflicten die snel hoog oplopen: voor veel docenten in het voortgezet onderwijs is dit herkenbaar. Een opmerking wordt verkeerd geïnterpreteerd, een groepsopdracht loopt vast of een leerling reageert fel op feedback. Vaak grijpen we in met regels of correcties, maar het onderliggende gedrag keert regelmatig terug. Hoewel steeds meer scholen ervaren dat sociaal-emotioneel leren (SEL) helpt om dit patroon te doorbreken, krijgt sociaal-emotionele ontwikkeling in de praktijk nog vaak weinig structurele aandacht. Regelmatig wordt verondersteld dat leerlingen deze vaardigheden vanzelf ontwikkelen. Door sociaal-emotioneel leren bewust en doelgericht in te zetten, verschuift de focus van het corrigeren van gedrag naar het aanleren van vaardigheden waarmee leerlingen anders leren reageren. Dat leidt tot meer rust in de klas, betere samenwerking en een veiliger leerklimaat.   Wat verstaan we onder sociaal-emotioneel leren? Sociaal-emotioneel leren richt zich op

Lees meer